Vanochtend loop ik mee met Evert en Raymond, twee medewerkers van Pantar, het sociaal ontwikkelbedrijf van Amsterdam waar mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt werken. Evert werkt daar al bijna 25 jaar. Hun team houdt vijf dagen per week de omgeving rond Sloterdijk schoon.
Het grootste deel van hun werk bestaat uit het legen van vuilnisbakken en het opruimen van zwerfafval dat naast openstaande Puccinibakken ligt. Evert ergert zich zichtbaar, maar trekt zijn schouders op en gaat opruimen. Uiteindelijk verwaait dit afval anders tegen de hekken bij het station en tegen de bebouwing rond het plein. Snel opruimen voorkomt verdere verspreiding en dat doen we dan ook nauwgezet.
Opvallend is dat de mannen van Pantar geen lachgascilinders mogen meenemen en melden via 14020, omdat dat buiten hun opdracht valt en de gemeente hier een speciaal voertuig voor inzet. Ik kan wel melden en leg er 9 bij elkaar, die er volgens Evert al weken liggen, ondanks meldingen aan de Gemeente. Het aantal kapotte Puccinibakken in dit gebied valt mee: veel minder dan de 50% die in andere delen van Nieuw‑West gebruikelijk is. Wel is er een, voor mij nieuw, structureel probleem: bij 3 van de 7 bakken is de afvalzakring gebroken. Ik meld alle defecte bakken, zoals afgesproken met de Senior Toezichthouder Reguliere Afvalbakken. De Puccininibak met zijn 80 losse onderdelen is gewoon niet geschikt voor de Openbare Ruimte.
Elke dag ruimen drie teams van twee man het gebied rond Sloterdijk op: de busterminal, het stationsplein en het Flixbus‑terrein, zowel ’s ochtends als ’s middags. Daarnaast rijdt Pantar wekelijks met een veegwagen.
In het weekend huurt de gemeente een ander bedrijf in. Maar op maandagochtend lijkt het alsof dat bedrijf helemaal niets heeft gedaan. De mannen van Pantar vinden dat frustrerend. Hun eigenaarschap over het gebied is groot en ze zien graag dat iedereen dezelfde standaard hanteert.
Gemeente Amsterdam: hoe zit dat met deze weekendshift en de ondeugdelijke Puccinibak?
